حضور وزیری مقدم در هنرهای زیبا زلزله بود

قباد شیوا از شاگران محسن وزیری مقدم بوده؛ با احترام از او یاد می نماید و می گوید: به عقیده من وزیری یک عارف بود.

حضور وزیری مقدم در هنرهای زیبا زلزله بود

16 شهریورماه سال جاری، هنرهای تجسمی ایران محسن وزیری مقدم را از دست داد؛ او یکی از برجسته ترین هنرمندان نوگرای ایران بود. وزیری مقدم که در زمینه طراحی، نقاشی و مجسمه سازی فعال بود، در ایتالیا درگذشت و دور از زادگاهش به خاک سپرده شد.

به سراغ یکی از شاگردانش رفتیم تا از استادش برایمان بگوید، شاگردی که خود این روزها به استادی در عرصه گرافیک تبدیل گردیده است و آخرین ملاقات او و وزیری مقدم به دوسال پیش برمی گردد. گفت وگوی خبرنگاران با قباد شیوا دانش آموخته رشته نقاشی دانشکده هنرهای زیبا، شاگرد محسن وزیری مقدم و گرافیست برجسته ـ چند روز پس از درگذشت محسن وزیری مقدم در دفتر کار شیوا انجام شد.

او صحبتش را اینگونه آغاز کرد: ما بین سال های 40 تا 45 دانشجوی دانشکده هنرهای زیبا بودیم. سال 44 بود، بین بچه ها پیچید که آقایی از خارج به دانشگاه آمده است. آقای وزیری مقدم از ایتالیا به دانشکده هنرهای زیبا آمده بود و دانشجوها را تعلیم می داد. حضور او در دانشکده هنرهای زیبا مانند یک زلزله بود. سیستم کار با دانشجوها گل و منظره (کمال الملکی) بود اما او که آمد به این چیزها می خندید.

شیوا ادامه داد: وزیری مقدم برنامه ها را تغییر داد و به روز کرد و به همین دلیل از سوی ما دانشجوها مورد استقبال نهاده شد. آموزش او به روز بود. او ما را وارد نگاه انتزاعی کرد من به شخصه خیلی چیزها از او یاد گرفتم. او فرم را به ما یاد می داد و وقتی من وارد کار گرافیم شدم خیلی به دردم خورد.

این هنرمند با بیان اینکه وزیری مقدم خیلی دلسوز بود و هوادار زیادی در دانشگاه پیدا کرد؛ اظهار کرد: بارها ما را به طبیعت می برد، می گفت شما چه در طبیعت می بینید؟ او انتزاعی را که در طبیعت هست به ما منتقل کرد. من عاشق سیستم آموزشی او گردیده بودم تا اینکه به دو رفیق تبدیل شدیم. در خانه اش در شمیران به روی ما باز بود و رفت و آمد داشتیم.

او بیان نمود: کسی قدر او را در این مملکت ندانست. معمولا تابستان ها به ایتالیا می رفت و با آغاز سال تحصیلی به ایران می آمد. در ایتالیا فهمیدند که او کیست و وزیری به یک هنرمند جهانی تبدیل شد. وقتی به ایران می آمد اذیت می شد، می دید کارهایش که در انبار بوده شکسته گردیده است، این شد که کارهایش را به ایتالیا فرستاد. در غرب او را بیشتر می شناسند تا ایران.

این هنرمند افزود: وقتی به ایران می آمد آرامش نداشت و این قضایا آزارش می داد. چرا در آنجا برایش بنیاد درست نمایند اما در اینجا کسی با او کاری نداشته باشد؟ باید برای او در ایران یادبود بگیرند و آثاری را که در موزه هنرهای معاصر دارد نمایش بدهند. او ایران را خیلی دوست داشت اما وقتی می آمد خیلی اذیت می شد.

شیوا گفت: اگر با او روبرو می شدی فکر می کردی آدم بدعنقی است اما اگر وارد زندگیش می شدی می دیدی مانند یک بچه شیرین حرف می زد و شیرین کار می کرد. هرکاری که برایش می کردی خیلی قدرشناس بود. او نگاه و دید داشت و خیلی صادق بود.

این هنرمند همچنین با گله بیان نمود: برخی افراد دور و بر وزیری مقدم مانند مگسان دور شیرینی از او استفاده کردند.

او در ادامه صحبت هایش درباره وزیری مقدم اظهار کرد: به عقیده من وزیری یک عارف بود. چنگ زدن ها برای رسیدن به خلوص در کارهای او دیده می گردد. در اولین دوره ای که اروپا خیلی مشهور شد برای کارهای شنی او بود که در آن ها چنگ زدن و جستجو به دنبال پیدا کردن معبود وجود دارد. در کارهای او معنویت وجود داشت. همین خراش ها و جستجوها با حس موسیقی در آخرین نمایشگاهش بود.

این گرافیست درباره ویژگی کارهای وزیری مقدم نیز بیان نمود: او به دنبال پیدا کردن یک موعود بوده تمام خراش ها و چنگ ها به دنبال موعود بوده است. این سبک است که او در تمام زندگیش جستجوگر بوده است. این چنگ زدن ها به یک موسیقی بصری تبدیل گردیده بود. باید کارهایش را تعقیب می کردی. این خراش دادن و حستجو کردن از کارهای شنی آغاز شد و تا کارهای آخرش ادامه پیدا کرد. تلخی در کارهایش نیست با وجود اینکه زندگی خیلی تلخی داشته است.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "حضور وزیری مقدم در هنرهای زیبا زلزله بود" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "حضور وزیری مقدم در هنرهای زیبا زلزله بود"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید